نتسا مقالات DNS چیست؟ چگونه کار می‌کند و چگونه تنظیم می‌شود؟

logo

DNS چیست؟ چگونه کار می‌کند و چگونه تنظیم می‌شود؟

دسته بندی: مقالات
توسط : netssa 0 دیدگاه
11 آگوست 2021

نام‌های میزبان و نام‌های دامنه به این دلیل پدید آمده‌اند که به‌خاطر سپاری نام کامپیوترها و وب‌سایت‌ها ساده‌تر از معادل عددی آن‌ها یا همان آدرس‌های آی‌پی است. برای آن‌که بتوانیم از نام‌های ساده‌ای برای تعریف کامپیوترها و دامنه‌ها در شبکه‌های محلی یا اینترنت استفاده کنیم، باید نام‌گذاری‌ها مطابق با قوانین بین‌المللی روی اینترنت باشند. البته برای تحقق چنین امری به مفهومی به‌نام پروتکل DNS یا سرویس DNS نیاز داریم که قصد داریم در این مقاله به‌طور اجمالی به واکاوی آن‌ بپردازیم.

 

DNS چیست؟

سامانه نام دامنه (DNS) سرنام Domain Name System نقشی است که شباهت زیادی به Active Directory دارد، زیرا یک پایگاه داده ساختارمحور است که بیشتر در سرورهای کنترلر دامنه ذخیره می‌شود و به‌طور خودکار در شبکه‌های سازمانی در سرورهای کنترل‌کننده دامنه قرار می‌گیرد. وظیفه اصلی DNS ذخیره و تبدیل نام‌ها و تبدیل آن‌ها به معادل عددی آن‌ها است.

در این حوزه DNS با مفهوم نام‌ها (Names) عجین شده‌ است. هر زمان تصمیم می‌گیرید با منبعی از طریق نامش تعامل داشته باشید، DNS سرویسی است که به میدان وارد شده و نام‌ها را به معادل مفهومی آن‌ها در شبکه تبدیل می‌کند تا ترافیک میان مبدا و مقصد به درستی انتقال پیدا کند. TTL تمامی رکوردهای مرتبط با میزان رفرش شدن DNS سرور را ذخیره می کند، برای آشنایی بیشتر با این مقوله پیشنهاد میکنیم به مقاله TTL در پینگ چیست؟ نحوه کاهش و افزایش یافتن آن مراجعه کنید.

در این حالت ترافیک از گیرنده به فرستنده از طریق شبکه محلی یا جهانی (اینترنت) از طریق پروتکل‌های TCP / IP و بر مبنای یک آدرس IP انتقال پیدا می‌کند. هنگامی که قصد دارید اطلاعاتی از سرور دریافت کنید و یک برنامه کاربردی روی کامپیوترتان را باز می‌کنید، قادر هستید برنامه کاربردی را به شکلی تنظیم کنید تا به‌طور مستقیم از طریق شبکه و بر مبنای آدرس آی‌پی با سرور ارتباط برقرار کند. برای روشن شدن موضوع به مثالی دقت کنید.

فرض کنید، سروری با آدرس آی‌پی ۲۰٫۳۰٫۴۰٫۵۰ دارید. در حالت عادی برای اتصال به سرور برنامه کاربردی باید به شکلی پیکربندی شود تا از طریق آدرس فوق به سرور متصل شود. این فرآیند برای یک کامپیوتر منفرد مشکل خاصی ایجاد نمی‌کند، حال اگر ده‌ها، صدها یا هزاران کامپیوتر داشته باشید که مجبور باشند بر مبنای این راه‌حل به سرور متصل شوند، باید آدرس فوق در تمامی کامپیوترها تنظیم شود.

رویکرد فوق مادامی که مجبور نشوید آدرس آی‌پی سرور را تغییر دهید ایده‌آل است، به ویژه اگر از آدرس‌های ایستا استفاده می‌کنید، اما اگر مجبور به تغییر سرور شوید یا به هر دلیلی سرور ثانویه‌ای در شبکه اضافه کنید در این حالت چه اتفاقی خواهد افتاد؟ مجبور هستید برای تک تک کلاینت‌ها این تغییرات را اعمال کنید که در دنیای هوشمند امروز کار عاقلانه‌ای نیست. این موضوع باعث شد تا شرکت‌ها برای برون‌رفت از این مشکل به سراغ راه‌حلی به‌نام DNS بروند.

DNS اجازه می‌دهد به جای آدرس‌های آی‌پی از معادل اسامی آن‌ها استفاده کنیم، به‌طوری که با استفاده از DNS می‌توانیم برنامه‌های خود را به گونه‌ای تنظیم کنیم تا به‌طور مثال با سرور One01 یا هر سرور دیگری تنها از طریق نامش ارتباط برقرار کنند و هر زمان در آینده مجبور به تغییر آدرس آی‌پی سرور شدید، مشکلی به وجود نیاید و به سادگی از طریق کنسول DNS این‌کار را انجام دهید و تمامی کلاینت‌ها به سرعت تغییر را دریافت کنند. در این حالت نیازی به انجام هیچ کاری اضافی روی کلاینت‌ها نیست.

وظیفه DNS چیست؟

اصلی‌ترین و مهم‌ترین وظیفه DNS تبدیل نام‌ دامنه‌ها به معادل عددی آن‌ها (IP) است تا دستگاه‌های هوشمند مثل کامپیوترها یا دستگاه‌های همراه قادر به درک آن‌ها باشند.

تغییر DNS چیست؟ چگونه انجام می شود؟

DNS مکانیزمی است که برای اتصال به وب جهان گستر از آن استفاده می‌کنید و به‌طور خودکار توسط سیستم‌عامل و ارایه‌دهنده خدمات شبکه مدیریت می‌شود. برای تغییر DNS در سیستم‌عامل ویندوز باید مراحل زیر را دنبال کنید.

  1. برنامه Settings را باز کنید و روی گزینه Network & Internet کلیک کنید.

۲٫ در پنل سمت چپ روی ارتباط فعال کلیک کنید. در تصویر بالا، گزینه WiFi برای ما فعال است.

۳٫ پس از انتخاب ارتباط فعال، در سمت راست صفحه روی گزینه Change adapter Settings کلیک کنید. در پنجره ظاهر شده، روی کانکشن فعال که از طریق آن به اینترنت متصل شده‌اید را انتخاب کنید.

۴٫ روی کانکشن فوق راست‌کلیک کرده و گزینه Properties را انتخاب کنید.

۵٫ در پنجره ظاهر شده گزینه TCP/IP را انتخاب کنید و دکمه Properties را انتخاب کنید.

۶٫ اکنون در صفحه ظاهر شده تیک گزینه DNS را بردارید و آدرس آی‌پی که قصد جایگزینی آن ‌را دارید وارد کرده و دکمه OK را کلیک کنید.

 


خطای DNS چیست؟

خطای DNS به معنای عدم برقراری ارتباط با سرور و به زبان ساده عدم باز شدن صفحات وب یا عدم اتصال ایستگاه‌های کاری به سرور است. دلایل مختلفی باعث بروز مشکل می‌شوند که از مهم‌ترین آن‌ها به موارد زیر باید اشاره کرد:

آلودگی سامانه نام دامنه: هنگامی که DNS به بدافزاری آلوده شود، درخواست‌های کاربر ممکن است بدون پاسخ باقی بمانند، مرورگر، پیغام عدم تبدیل یا resolved را نشان دهد یا در موارد جدی‌تر؛ کاربر به سایت‌های آلوده هدایت شود.

مشکل در پشته پروتکل TCP/IP: اگر تنظیمات پروتکل TCP/IP تغییر پیدا کرده باشد، فرآیند اتصال با مشکل روبرو می‌شود، زیرا آدرس‌های آی‌پی تخصیص داده شده به دستگاه‌ها با مشکل روبرو می‌شوند که در این زمینه نباید از نقش DHCP غافل شد. در کاربردهای خانگی باید تیک مربوط به گزینه‌های DHCP و DNS در تنظیمات روتر فعال باشند. برای آشنایی بیشتر با DHCP پیشنهاد می شود مقاله پروتکل شبکه به چه معناست؟ بررسی انواع پروتکل های شبکه مطالعه شود.

مشکل DNS در ارایه‌دهنده خدمات: اگر مشکل فراسازمانی و از جانب ISP باشد، یک خطای عدم پاسخ‌گویی سرور server not responding  نشان داده می‌شود. در این حالت باید صبر کنید تا مشکل فنی برطرف شود یا برای برطرف کردن مشکل و دستیابی به سرعت بیشتر از DNS گوگل به نشانی ۸٫۸٫۸٫۸ یا OpenDNS استفاده کنید.

سرویس DNS چیست؟

سرویس dns، یکی از پردازه‌های مهم سیستمی در کامپیوترهای کلاینت و نقشی مهم در سیستم‌عامل‌های سرور است که وظیفه تبدیل نام کامپیوتر به آدرس آی‌پی را عهده‌دار است.

Ns در dns چیست؟

به‌طور معمول سازمان‌ها ممکن است یکی از چهار سرور سامانه نام دامنه (DNS Name Server) را استفاده کنند. این چهار مورد به شرح زیر هستند:

Primary DNS server:

سرور سامانه نام دامنه اصلی، مولفه ضروری در معماری DNS است، زیرا ‌نام‌های دامنه فقط با سرور سامانه نام دامنه اصلی کار می کنند. سامانه نام دامنه‌ اصلی عملکردی شبیه به یک بانک اطلاعاتی معتبر برای DNS دارد که تمامی اطلاعات مهم و حیاتی سازمان مثل اطلاعات مشتریان را نگه‌داری می‌کند. این سرور ممکن است به شکل محلی یا از طریق اینترنت در اختیار مشتریان قرار بگیرد و به محاوره‌های مرتبط با DNS پاسخ دهد.

Secondary DNS server:

سرور ثانویه DNS، یک سرور پشتیبان‌گیر است که البته نقشی فراتر دارد. سرور ثانویه در کاربردهایی مثل شبکه‌های مجازی (NSX Vmware) و پیاده‌سازی سرور اسکایپ برای کسب‌وکارها کاربرد فراوانی دارد.

دو سرور دیگر نیز وجود دارند که همه سازمان‌ها از آن‌ها استفاده نمی‌کنند. این سرورها caching DNS Server (سروری است که به داده‌های DNS دسترسی دارد و اطلاعاتی که از DNS کسب می‌کند را ذخیره می‌کند و forwarding DNS server (سروری که برای ذخیره‌سازی  اطلاعات و محاوره‌های قدیمی استفاده می‌شود.) نام دارند.

نکته دیگری که باید در مورد اختصار NS به آن دقت کنید Name Server است که توصیف‌کننده نام معتبر سرور برای یک دامنه است. رکورد مذکور نشان می‌دهد چه سرورهایی برای یک دامنه مشخص دارای اعتبار هستند. رکورد Name Server وظیفه انتقال اطلاعات DNS را عهده‌دار است.


پروتکل dns چیست؟

پروتکل DNS یکی از مولفه‌های زیربنایی اینترنت است که مسئولیت پاسخ‌گویی به تمامی درخواست‌هایی را دارد که روزانه توسط کاربران ارسال می‌شود. این درخواست‌ها می‌توانند دسترسی به ایمیل، بررسی شبکه‌های اجتماعی، باز کردن وب‌سایت‌ها، اشتراک‌گذاری فایل‌ها در سرویس‌هایی نظیر FTP، برقرار تماس‌های آنلاین و…. باشد.

چگونه dns را تنظیم کنیم؟

به‌طور معمول یک کاربر کلاینت نیازی به تنظیم dns ندارد، اما اگر در نظر دارید نقش فوق را در سیستم‌عامل ویندوز سرور نصب کنید یا سرور را به یک کنترل‌کننده دامنه تبدیل کنید، باید dns را پیکربندی کنید. چگونگی تنظیم DNS در کامپیوترهای کلاینت را در پاراگراف تغییر DNS بررسی کردیم.

dns ابری چیست؟

DNS ابری که به‌نام Cloud DNS نیز معروف است، به سرپرستان شبکه اجازه توزیع یا به عبارت دقیق‌تر انتشار ناحیه (Zone) و رکوردهای DNS (اولیه، ثانویه، MX، PTR و….) را می‌دهد. dns ابری بیشتر برای مقابله با حمله‌های سایبری، جعل یا مسموم‌سازی DNS استفاده می‌شود و این اطمینان خاطر را می‌دهد که فعالیت‌های تجاری تداوم پیدا می‌کنند. در DNS ابری که مبتنی بر الگوی شبکه تحویل محتوا است، درخواست کاربر دریافت، به سامانه نام دامنه ابری انتقال و در ادامه برای سرور ارسال می‌شود. این‌کار نه تنها سرعت پاسخ‌گویی به درخواست‌ها را بیشتر می‌کند، بلکه امنیت کانال ارتباطی را نیز بیشتر می‌کند.

رکورد DNS چیست؟

برای آن‌که بتوانید از مزایای بالقوه DNS روی سرور استفاده کنید ابتدا باید نقش فوق را نصب کنید (هرچند در بیشتر موارد مجبور به نصب آن هستید) تا در ادامه بتوانید برای ساخت رکوردهای DNS از آن استفاده کنید و برای انجام کارهایی نظیر تبدیل نام‌ها به آدرس‌های آی‌پی متناظر، پیاده‌سازی رکوردهای اولیه و ثانویه که در بحث مجازی‌سازی شبکه و پیاده‌سازی Skype For Business و Exchange Server کاربرد دارند از آن استفاده کنید. هنگامی که DNS روی سامانه‌ای نصب می‌شود رکورد‌های مختلفی را ایجاد می‌کند که شما نقشی در ساخت آن‌ها نداشته‌اید.

برخی از این رکوردها اهمیت زیادی دارند و برخی دیگر در مکان خاص خود کاربرد دارند. رکورد میزبان که برخی منابع از رکورد DNS برای توصیف آن استفاده می‌کنند موجودیتی است که یک نام خاص را به یک آدرس آی‌پی خاص تبدیل می‌کند. دو کلاس مختلف از رکورد میزبان وجود دارد که باید در مورد آن‌‌ها اطلاعات داشته باشید. این رکورد‌ها A و AAAA نام دارند که رکورد AAAA را رکورد Quad A نیز می‌نامند. رکورد A به آدرس‌های IPv4 که سازمان‌ها از آن استفاده می‌کنند اشاره دارد، در حالی که رکورد AAAA برای تبدیل نام به یک آدرس آی‌پی استفاده می‌شود. تفاوت اصلی رکورد فوق با رکورد A در این است که با آدرس‌های IPv6 و شبکه‌های IPv6 مرتبط است که چندان در ایران کاربردی نیست.