نتسا مقالات انواع زیر ساخت IT

logo

انواع زیر ساخت IT

دسته بندی: مقالات
توسط : سهیلا رحیمی 0 دیدگاه
23 فوریه 2022

از مهم‌ترین و فعال‌ترین زیرساخت‌های هر سازمان زیرساخت IT است، این زیرساخت شامل سه بخش شبکه، سرور و دستگاه‌های ذخیره ساز اطلاعات می‌باشد، قبل از سال ۲۰۱۰ میلادی هر سازمان دیتاسنتر اختصاصی خود را داشت که راه اندازی، مدیریت و پشتیبانی آن هزینه گزافی داشت. به همین دلیل شرکت‌های بزرگ تولید کننده سخت افزار مثل IBM، HP و سیسکو تجهیزات و راهکارهای جدید و مقرون به صرفه‌ای ارائه دادند. در ادامه این محتوا به بررسی کامل انواع زیرساخت IT خواهیم پرداخت، همراه نتسا باشید.

زیرساخت سنتی IT به دلیل اتلاف انرژی و هزینه گزاف، محبوبیت چندانی در بین مدیران شبکه ندارد

 

زیرساخت سنتی (Traditional)

اگر در سازمان یا شرکت خود زیرساخت اختصاصی یا همان دیتاسنتر دارید پس هنوز در حال استفاده از زیرساخت سنتی (Traditional) هستید.

زیرساخت سنتی IT شامل سه بخش شبکه، سرور و ذخیره ساز است که مستقل از یکدیگر عمل می‌کنند و هرکدام تجهیزات و نیروی متخصص مخصوص به خود را نیاز دارند.

بخش شبکه، که وظیفه برقراری ارتباط بین زیرساخت و اینترنت یا اینترانت خصوصی شرکت یا سازمان را برعهده دارد.

بخش سرور، با به کارگیری بخش NETWORK به اینترنت یا اینترانت سازمان سرویس‌دهی می‌کند و وظیفه پردازش و محاسبات را برعهده دارد. در بخش سرور برای افزایش کارایی و سرعت می‌توان از نرم افزارهای مجازی سازی استفاده کرد.

بخش ذخیره سازی اطلاعات، در این بخش با بهره‌گیری از سوییچ‌های شبکه و استوریج‌های SAN به قسمت سرور متصل شده و داده‌ها را ذخیره می‌کنند، در این بخش باید چند سوییچ SAN برای پشتیبانی سیستم ذخیره‌ساز شبکه و یک برنامه قدرتمند برای پشتیبان‌گیری از اطلاعات وجود داشته باشد.

برای خرید san storage با کارشناسان نتسا در ارتباط باشید.

اگر سازمان شما در مرحله رشد قرار داشته باشد نیاز به یک زیرساخت IT دیگر برای پشتیبانی زیرساخت فعال خود دارید که در صورت از دسترس خارج شدن زیرساخت شبکه فعلی زیرساخت پشتیبان در کمترین زمان جایگزین شود.

سه بخشی که در زیرساخت سنتی به آن اشاره کردیم به صورت مستقل از هم فعالیت می‌کنند به همین خاطر نصب و راه اندازی، نگهداری و پشتیبانی زیرساخت سنتی پیچیده و پرهزینه است. ارتقاء و توسعه چنین زیرساختی هم هزینه و زمان بسیار زیادی نیاز دارد.

مزایا و معایب:

بهره‌گیری از زیرساخت سنتیIT  یعنی داشتن دیتاسنتر اختصاصی برای هر سازمان که مزایا و معایب مختلفی دارد، مانند:

مزایای زیرساخت سنتی:

  • دسترسی سریع و دائمی به تجهیزات زیرساخت
  • نظارت مستقیم بر امنیت دیتاسنتر
  • امکان استفاده از کارت‌های key cards و امکانات امنیتی بیومتریک برای دسترسی به سرورها
  • نظارت مستقیم بر سیستم خنک کننده و سیستم برق اضطراری دیتاسنتر
  • کارشناس دیتاسنتر داخلی
  • امکان ارتباط مستمر و سریع با کارشناسان مربوطه
  • دسترسی به شبکه محلی
  • عدم نیاز به اشتراک پهنای باند با کل اینترنت
  • عدم نیاز ارسال داده‌ها به سراسر جهان قبل از ورود به سرورهای سازمان

معایب زیرساخت سنتی:

  • هزینه بالای راه اندازی دیتاسنتر اختصاصی
  • هزینه بالای نگهداری و مدیریت دیتاسنتر اختصاصی
  • نیاز به استخدام نیروی متخصص برای هر بخش
  • عیب‌یابی سخت و طولانی
  • ارتقاء و توسعه پرهزینه

با در نظر گرفتن معایب زیرساخت سنتی سازمان‌های بزرگ ترجیح می‌دهند که دیتاسنتر اختصاصی نداشته باشند و از روش‌های مقرون به صرفه‌ای که در ادامه خواهیم گفت، استفاده کنند.

 

زیرساخت همگرا Converged

با توجه به اتلاف هزینه و زمان در زیرساخت سنتی شرکت‌های بزرگ تولید کننده سخت افزار مانند IBM و CISCO اقدام به ساخت و ارائه یک دستگاه کردند که در آن هرسه بخش شبکه، سرور و ذخیره ساز با هم ادغام شده بودند. در این روش مشکل خرید سخت افزار مختلف حل شده بود و تنها یک دستگاه خریداری می‌شد ولی مشکل اصلی که عملکرد مستقل سه بخش زیرساخت است، هنوز حل نشده بود در این روش هم نیاز به رابط‌های کاربری مختلف برای ارتباط با بخش شبکه یا استوریج داشتند و هنوز هم حضور کارشناس مربوط به بخش‌های مختلف در سازمان ضروری بود.

مزایا و معایب زیرساخت Converged

مهم‌ترین مزایا و معایب پیاده سازی زیرساخت همگرا یا Converged در سازمان به شرح زیر است:

مزایای زیرساخت همگرا Converged

  1. کاهش هزینه خرید سخت افزار
  2. کاهش هزینه نگهداری و مدیریت زیرساخت IT
  3. مدیریت ساده‌تر سخت افزار
  4. عیب‌یابی سریع‌تر و کم هزینه‌تر
  5. توسعه و ارتقاپذیری کم هزینه

 

معایب زیرساخت همگرا

  • نیاز به استخدام نیروی متخصص برای هر بخش
  • عملکرد مستقل سه بخش زیرساخت یعنی شبکه، سرور و استوریج
  • نیاز به رابط کاربری‌های مختلف برای برقراری ارتباط بین ۳ بخش زیرساخت

 

استوریج‌های Converged

استوریج‌های همگرا که می‌توان گفت ترکیبی از SAN و NAS هستند با کارایی بالاتر برای سازمان‌های بزرگ و کوچک تولید شده‌اند، این استوریج‌ها برای زیرساخت همگرا مناسب هستند و از نظر کارایی، سرعت و مدیریت هوشمند نسبت به استوریج‌های به کار رفته در زیرساخت سنتی در سطح بالاتری قراردارند.

دستگاه‌های ذخیره ساز همگرا شرکت هوآوی که با نام تجاری Huawei OceanStor V3 ارائه شده‌اند و مدل‌های ۲۲۰۰، ۲۶۰۰، ۵۳۰۰، ۵۶۰۰، ۵۸۰۰ و ۶۸۰۰ را شامل می‌شوند.

دستگاه‌های ذخیره ساز همگرا شرکت Dell EMC که با نام تجاری Dell EMC VxBlock System 1000 به بازار عرضه شده‌اند.

سرورهای  HPE Converged

سرورهای همگرا شرکت HPE برای مجازی سازی، پردازش و مدیریت بیگ دیتا، رایانش ابری، VOIP و collaboration کاربرد دارند، در این سرورها لایه‌های سخت افزاری سرور، شبکه و تجهیزات ذخیره سازی اطلاعات و اپلیکیشن‌های مدیریتی با یکدیگر ادغام شده‌اند به همین خاطر نصب و راه اندازی و مدیریت این نوع سرورها بسیارساده‌تر از سرورهای نسل قبل است.

سرورهای سری DL که شامل گروه سرورهای DL300 و DL500 هستند و از پرکاربردترین و پرفروش‌ترین سرورهای HPE می‌باشند. درسال‌های اخیر سرور HPE DL380 G10 و سری‌های جدید پلاس خود را در مدل سرور DL380 Gen10 Plus که از پرفروش‌ترین و محبوب‌ترین سرورها در سری ۳۰۰ شرکت HPE است.

سرورهای سری BL که سرورهای تیغه‌ای شرکت HPE هستند، ساختارکلی و مرکزی در اختیار کاربر قرار می‌دهند، این سرورها قابلیت مدیریت یکپارچه و آسان را به خوبی ارائه می‌دهند. در مورد انواع سرور تیغه‌ای صفحه مدل های HPE Blade را مشاهده کنید.

در این فناوری مشکل اتلاف زمان و انرژی رفع شده است

زیرساخت Hyper Converged

در بررسی انجام شده روی روش همگرا یا Converged مشخص شد که معایب زیرساخت سنتی در این روش هم به طور کامل رفع نشده است. برای همین شرکت‌ها در پی ارائه روشی جدیدتر با ساختار ساده‌تر و کارایی بیشتر بودند که در نهایت روش HCI ارائه شد.

HCI مخفف Hyper-Converged IT فناوری فرا همگراست در این فناوری مشکل اتلاف زمان و انرژی رفع شده است. و تمامی منابع پردازشی، ذخیره سازی و شبکه‌ای که برای زیرساخت IT  سازمان نیاز است یک‌جا  و بایک کلیک در دسترس هستند.

برای راه اندازی زیرساخت فراهمگرا حداقل دو سرور استاندارد X86 با پردازنده قدرتمند که  تمام VM ها و Workload ها را اجرا کنند و هاردهای نصب شده بر روی آن ها، نیاز است. این دو سرور باید با استفاده از یک ارتباط قوی و امن در اینترنت یا شبکه داخلی پرسرعت فیبرنوری به هم متصل باشند. سرور X86 توسط الگوریتم‌های هوشمند مدیریت می‌شود و جایگزین دستگاه‌های سخت افزاری مختلف شبکه است.

از مزایای دیگر زیرساخت فراهمگرا به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:

  • فراهم کردن دسترسی به فضای ابری اختصاصی
  • قابلیت توسعه‌پذیری بالا
  • تعامل و مدیریت ساده تمام بخش‌ها
  • استفاده از تنها یک رابط کاربری
  • کاهش چشمگیر هزینه های مربوط به نیروی انسانی، سخت‌افزار و نرم‌افزار، لایسنس‌ها و تعمیر- نگهداری
  • امنیت بالای این زیرساخت و امکان مشخص کردن سطح دسترسی برای کاربران
  • عدم نیاز به استخدام چند نیروی متخصص
  • امکان دسترسی دائمی به زیرساخت فرا همگرا
  • قابلیت استقرار زیرساخت فراهمگرا در موقعیت مکانی‌های مختلف برای شرایط اضطراری

 

 

زیرساخت Composable

جدیدترین زیرساخت توسط شرکت HPE به نام زیرساخت درهم آمیخته شناور یا همان زیرساخت Composable ارائه شده است. در این زیرساخت تمام منابع مانند storage، compute، fabricهای موجود در قالب زیرساختی یکپارچه به کاربر ارائه می‌شود. از مزایای زیرساخت Composable مدیریت ساده و هزینه کم، مقیاس‌پذیری بالا و پشتیبانی قدرتمند از تمام سرویس‌ها را می‌توان نام برد.

 

HPE Synergy تمام واحدهای زیرساخت مثل واحد محاسبات، شبکه، مجازی‌سازی

و ذخیره‌سازی را در یک سیستم واحد ارائه می‌دهد

 

تجهیزات ذخیره سازی Composable

زیرساخت Composable پلتفرمی نرم افزاری است که واحد محاسبات، شبکه، مجازی‌سازی و ذخیره‌سازی را در یک سیستم واحد ارائه می‌دهد و مدیریت میکند. در Composable امکان ایجاد زیرساخت مناسب به هر سازمان وجود دارد. این زیرساخت در هر زمان بسته به نیاز سازمان قابل تغییر است.

از قدرتمندترین تجهیزات زیرساخت Composable می‌توان به HPE Synergy اشاره کرد که تمام تجهیزات محاسبات(سرورها)، ذخیره سازی و شبکه را توسط نرم افزار OneView به صورت خودکار و با سرعت قابل توجهی شناسایی و تمام این موارد را در قالب یک استخر شناور از تمام منابع، بوسیله یک API یکپارچه در اختیار کاربران قرار می‌دهد تا در کمترین زمان منابع لازم برای اجرای اپلیکیشن‌ها و ارائه سرویس‌های مورد نیاز کسب و کار را فراهم سازد.

زیرساخت مبتنی بر Cloud

زیرساخت Cloud یا رایانش ابری، زیرساختی که در آن Source نرم افزارها، داده‌های آنها و پردازش مربوط به داده‌های نرم افزار به یک فضای خارج از سازمان منتقل می‌شود. مهم‌ترین تفاوت این زیرساخت با سایر زیرساخت‌ها حذف دستگاه‌های فیزیکی است یعنی اطلاعات سازمان به جای ذخیره‌سازی در یک دیسک فیزیکی روی یک شبکه جهانی از مراکز داده‌های امن نگهداری می‌شود که بدون محدودیت مکانی و زمانی حتی با تلفن همراه هم برای کاربر در دسترس است.

میزبانی اطلاعات و داده‌ها در یک فضای خارجی سبب افزایش قدرت پردازش خواهد شد. اشتراک‌گذاری اطلاعات و همکاری بیشتر افراد هم با رایانش ابری فراهم می‌شود. استفاده از Cloud مزایا و معایبی دارد که چند مورد از آنها را نام خواهیم برد.

مزایای رایانش ابری:

  • امنیت بالا در رایانش ابری
  • بروز رسانی منظم نرم افزارها
  • اشتراک گذاری نرم افزارها و اطلاعات
  • افزایش فضای ذخیره سازی
  • افزایش سرعت
  • مقیاس پذیری و انعطاف پذیری
  • سرعت در دریافت سرویس

 

معایب رایانش ابری:

استفاده از رایانش ابری در کنار مزایای مهمی که دارد معایبی هم خواهد داشت، در ادامه چند مورد را بیان خواهیم کرد.

  • مهاجرت داده‌ها و برنامه‌های سازمان به کلود عملیات پیچیده و گرانی است.
  • در سازمان‌های بزرگ ممکن است هزینه‌های مهاجرت بیشتر از هزینه صرفه‌جویی‌شده توسط IaaS در طول زمان باشد.
  • برای دسترسی به برنامه‌های سازمان، اتصال به اینترنت الزامی است.
  • اجاره بهای فضای ابری در طولانی مدت مقرون به صرفه‌تر از خرید و نگهداری تجهیزات نیست.

نکته مهم دیگر اینکه استفاده از رایانش ابری برای بعضی شرکت‌ها مناسب نیست، مثلا: شرکت‌هایی که تمایلی به اشتراک‌گذاری اطلاعات حساس و مهم خود در سرویسی که شرکت رقیب هم از استفاده می‌کند، ندارند.

 

معماری SDN یا شبکه مبتنی بر نرم افزار

SDS و SDN چیست؟

SDS مخفف Software Defined Storage است، معماری ذخیره سازی مبتنی بر نرم افزار است که از پروتکل‌های باز مانند Open Flow برای کنترل نرم افزار در لبه شبکه استفاده می‌کند، این روش جدا کننده هوش شبکه از سخت افزار است به همین خاطر اپراتورها بدون در نظر گرفتن فناوری زمینه شبکه، کل شبکه را به طور مداوم و جامع مدیریت می‌کنند.

مزایای SDS :

  • افزایش یا کاهش ساده فضای ذخیره سازی
  • انعطاف‌پذیری بالا
  • عدم وابستگی به دستگاه‌های ذخیره ساز
  • مقرون به صرفه بودن روش SDS
  • مدیریت آسان
  • قابلیت ادغام استوریج‌ها با یکدیگر و ایجاد یک فضای واحد برای ذخیره سازی اطلاعات
  • پشتیبانی کامل از فرآیندهای مجازی‌سازی و ارتباط بین بلوک داده‌ها

SDN مخفف Software Defined Network است. در روش SDN کنترل جریان از سطح سخت افزاری در گره‌های شبکه خارج شده و به صورت متمرکز و مستقل توسط یک کنترلر برعهده گرفته می‌شود. سوییچ‌های SDN توسط یک سیستم‌عامل شبکه مدیریت می‌شوند که اطلاعات را توسط API ها جمع آوری می‌کند و به وسیله آنها لایه دیتا را ایجاد می‌کند. سپس یک مدل از توپولوژی شبکه را در اختیار کنترلر SDN قرار می‌دهد. بنابراین کنترلر می‌تواند از تمامی اطلاعات شبکه به منظور بهینه سازی جریان و تامین نیازهای کاربر استفاده کند. به عنوان مثال می‌توان پهنای باند شبکه را به صورت پویا به لایه دیتا اختصاص داد.

مزایای SDN :

  1. کنترل دائمی توپولوژی شبکه
  2. کنترل دسترسی در کل شبکه
  3. مدیریت منابع و انرژی در شبکه
  4. بهره‌گیری از رابط‌های استاندارد برنامه نویسی API‌های استاندارد برای مدیریت و نگهداری اطلاعات
  5. کاهش هزینه‌های مدیریت شبکه
  6. کاهش هزینه های خرید سخت افزار
  7. کاهش هزینه نصب و راه اندازی و نگهداری تجهیزات
  8. جداسازی هوش شبکه از سخت افزار

 

دیدگاه خود را ارسال کنید